
Κοντοστάθηκε σιωπηλός ο Γκρίζος Άρχοντας που τα σύννεφα επιβλέπει επιστρέφοντας από το ταξίδι του, τον ήλιο σε μια από τις φευγαλέες συναντήσεις του με το φεγγάρι για να αφήσει να φωτίσουν τον ουρανό μια στιγμή, την έναρξη του συμβουλίου να σημάνουν..
Τώρα που ανήσυχη είναι όλη η πλάση και τα ζώα ψιθυρίζουν ανείπωτα μυστικά..
Τρέμουν για όσα θα συμβούν..
Τα δέντρα με τις λιγοστές δυνάμεις τους μετέφεραν το μήνυμα, με την βοήθεια του ανέμου, μέσα από το θρόισμα των φύλλων. Οι ποταμοί με την ηχώ των αδύναμων ρευμάτων τους το ταξίδεψαν στην θάλασσα. Και οι κόκκοι άμμου το έσπειραν στους τέσσερις ορίζοντες.
Και να που κατέφθασαν, σκεπτικοί, οι γέροντες πλέον φύλακες, από όλα τα μήκη και πλάτη της γης.
Οι νεράιδες του νερού άφησαν τη λίμνη και πήραν τις θέσεις τους και αυτές μαζί με τα ξωτικά του δάσους πλάι τους στην κοιλάδα της Φρίγκα..αδημωνούν..
Σημαντικές οι αποφάσεις που πρέπει να παρθούν..Λίγος ο χρόνος που απομένει..
Το Δέντρο της Ζωής αργοσβήνει..
Κιτρινισμένα, αρρωστιάρικα, τα λιγοστά του φύλλα κρατιούνται μετα βίας.
Απ’ τον κορμό του στάζει η ρητίνη σαν το δάκρυ..
Οι ρίζες του πια δεν μπορούν να το στηρίξουν..
Θλίβει το τραγούδι που ακούγεται από άκρη σε άκρη στον κήπο της Μητέρας Γης..
Μεγάλο το κόστος και η ζημιά της ασύδωτης εκμετάλλευσης ανεπανόρθωτη φαντάζει..
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος που δεν μπορεί να αναπληρωθεί..
Μόνο με την βοήθεια των ανθρώπων πια μπορεί να σωθεί..
Μόνο με αγάπη και φροντίδα το δέντρο της ζωής ίσως και πάλι να ανθίσει..
Μα ποιός να τους διδάξει;
Κουράστηκε και η φύση να προσπαθεί..