Χέρια ανοιχτά, καμία σκέψη στο μυαλό.. Παλάμες και πρόσωπο στον ουρανό στραμμένα .. Σταγόνες βροχής μπερδεύονται με τα δάκρυα μου.. Κυλούν στο μάγουλο, χαϊδεύουν τα μαλλιά μου.. Στάζουν σαν βάλσαμο στην ψυχή και την καρδιά.. Ξεπλένουν κάθε πόνο.. Σε κάθε κύτταρο νοιώθω τις στάλες.. Νερώνουν την οργή.. Και καθάρια από κάθε οδύνη, αφήνομαι.. Με το ρυθμό της αρμονικά λικνίζομαι..